Co z przestępstwem poza Polską?
Podejrzany może zostać uznany za przestępcę dopiero wtedy, kiedy sąd udowodni, że w określonym miejscu i czasie dopuścił się czynów ustawowo zabronionych. Co w sytuacji, gdy obywatel Polski popełni przestępstwo za granicą? Jak powinno się traktować takie działanie i którym prawem (polskie lub inne) winno zostać objęte?
Zasada jest taka, że przestępstwa powinien być karany według miejscowych przepisów. Oznacza to, że przestępstwo popełnione za granicą objęte jest prawem państwa, w którym miało miejsce całe zdarzenie.
Są jednak wyjątki, w których sąd (z pewnych względów) może umożliwić prowadzenie postępowania według polskiego prawa. Przykładem może być sytuacja, w której polskie reguły prawne są bardziej łaskawe dla podejrzanego.
Należy pamiętać, że działanie musi zostać uznane za przestępstwo przez oba systemy prawne. Dopiero wtedy możliwe jest stosowanie wymiennie prawa. Oczywiście jeśli wyrazi na to zgodę sąd. W przypadku najgorszych przestępstwem państwa zagraniczne stosują swoje (zwykle surowsze) kary. Wiele jest w mediach opowieści, które przypominają o Polakach skazanych na dożywocie za czyny traktowane w Polsce mniej stanowczo.
Justyna Błahut
www.gazetaprawo.net
Może to Ci się spodoba
Przedsiębiorcy poświęcają 3,5 godziny dziennie na interpretowanie niejasnych przepisów
Przedsiębiorcy skarżą się, że nadmierny biurokratyzm państwa i urzędników utrudnia im prowadzenie biznesu, zabierając czas i energię, które mogliby przeznaczyć na rozwój działalności. Jak wskazują autorzy Białej Księgi „Stop biurokratyzmowi”, największym problemem
Kiedy konieczne jest pouczenie sądowe?
Każde postępowanie cywilne musi toczyć się zgodnie z ustaleniami prawnymi oraz poszanowaniem sędziego i obecnych uczestników rozprawy. Bywają sytuacje, kiedy uczestnik rozprawy nie ma reprezentanta, wtedy może zostać pouczony i
Audyt ochrony danych osobowych w zadaniach Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych
Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych („GIODO”) został powołany na mocy art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 29.08.1997 r. o ochronie danych osobowych („uODO”). Pierwsza osoba piastująca funkcję tego organu