Komu należy się skrócona norma czasu pracy?

Na rynku pracy jest wielu młodych, sprawnych i chętnych do pracy kandydatów. Nie można jednak pomijać osób niepełnosprawnych, które także chcą prowadzić czynne życie zawodowe. Każdy przedsiębiorca, który zatrudnia kogoś takiego musi wiedzieć, jakie spadają na niego zobowiązania i powinności.

Kodeks pracy proponuje osobom niepełnosprawnym możliwość skrócenia ustawowych godzin pracy, tj. 8 godzin dziennie i czterdzieści tygodniowo. Na pewno nie pozwala na ich wydłużanie i pracę w nocy. Aby przyszłego podwładnego uznać i zakwalifikować jako osobę niepełnosprawną musi posiadać stosowne dokumenty orzekające o stwierdzonej niepełnosprawności w stopniu lekkim (III grupa inwalidzka), umiarkowanym (II grupa) i znacznym (I grupa).

Wychodzi na to, że z niepełnego wymiaru godzin pracy powinni korzystać inwalidzi I i II grupy. Wystarczy skierować się do lekarza prowadzącego, który wypisze stosowne dokumenty i udostępni jako potwierdzenie wszelakie wyniki badań. Koszt wypisania i przeprowadzenia badań ponosi pracodawca.

Ulgi powiązane z czasem pracy nie obowiązują osób, u których lekarz nie potwierdził przeciwwskazań do pracy w pełnym wymiarze. Kiedy jednak przyzwoli na krótszy czas pracy, wówczas musi zostać to zapisane na wyznaczonym druku wraz z ustaleniem daty ważności zalecenia.

Przywilej skróconego czasu pracy jest uregulowany prawnie i głosi, że czas pracy może być skracany o godzinę w ciągu dnia i redukowany do 35 godzin tygodniowo. Taki sposób pracy zostaje wprowadzony w momencie, gdy przełożony otrzyma stosowny dokument od lekarza.

Justyna Błahut
www.gazetaprawo.net