Jakie stosunki powinny nas łączyć z szefem?

W zawodzie spotykamy ludzi o różnych cechach charakteru i osobowościach. Jedni z nich zaczynają być szybko naszymi przyjaciółmi, z innymi nie potrafimy się tak sprawnie porozumieć.

W związku z budowaniem się relacji kontaktowych w pracy, dzielimy współpracowników na dwie grupy. My – czyli koledzy, do których mamy szacunek i oni – ciągle czepiający się i sprawdzający naszą pracę.

Nie ma niepewności, iż dogadujący się personel to źródło sukcesów. Osoby pracujące w jednym miejscu są bardziej efektywni w koleżeńskiej i miłej atmosferze bez uczucia presji. Ważna jest kooperacja szefa z poddanym. Nie powinna skupiać się na pewno na regułach wrogości. Ale czy przyjaźń jest dobra?

Trafną zasadą jest pokazywanie emocji w stosunku do swoich przełożonych, czego Polacy najczęściej unikają. Tłumione relacje są powodem pogłębiania się konfliktów międzyludzkich. Nie mogąc ujawniać swojego zdania wprost, szukamy kompanów i tak powstają klany pracownicze mające swojego jednego wroga, którym jest właściciel.

Niezbędne jest kulturalne podejście kierownika do pracowników. Powinien on być miły dla wszystkich współpracowników bez różnicy. Nagradzanie skrupulatnie zrobionej pracy to także pozytywny sygnał zarządzania.

W praktyce osoby na wyższych stanowiskach twierdzą, iż dla ich podwładnych ważne jest tylko wynagrodzenie. A tak nie jest. Atmosfera jest także istotnym aspektem determinującym przynoszącą zyski pracę. Najlepiej nie łączyć spraw prywatnych z tymi zawodowymi, czyli nie mieć kierownika za przyjaciela. Jednakże w nielicznych sytuacjach takie powiązanie jest pomimo wszystko korzystne.

Ewelina Uroda
www.gazetaprawo.net